|

|
|
|
GIMNAZJALIŚCI
W OGRODZIE DOŚWIADCZEŃ - 01.06.2011 |
|
Dnia 1 czerwca 2011 roku klasy drugie gimnazjum udały
się na wycieczkę do Ogrodu Doświadczeń im. Stanisława Lema w Krakowie, który mieści
się na terenie Parku Lotników Polskich, naprzeciw Centrum Handlowego M1 - ul. Aleja
Pokoju 68.
Ogród Doświadczeń to pierwszy sensoryczny park w Polsce.
Kilkadziesiąt interaktywnych urządzeń edukacyjnych, eksponowanych w Ogrodzie
Doświadczeń prezentuje wybrane zjawiska fizyczne. Ideą Ogrodu Doświadczeń jest
poznawanie wiedzy poprzez sensoryczne doświadczanie zjawisk, przeżywanie ich, odczuwanie
własnymi zmysłami.
Nauka poprzez zabawę ma rozbudzać wyobraźnię i wrażliwość zwiedzającego.
Po przybyciu na miejsce rozdzielono wycieczką na dwie grupy. Klasa II
"B" wraz z paniami Renatą Król - Nowak i Karoliną Oliwą - Jurczyk udali się na
lekcję "Zabawy z ciśnieniem", gdzie mieli okazję usiąść na "łożu fakira"
czy postrzelać z armatek ciśnieniowych. Tymczasem klasa II "A" udała się na
zwiedzanie reszty eksponatów. W parku jest ich aż 51, lecz opiszę tutaj tylko te
najciekawsze: |
| |
 |
 |
Dwa zwierciadła:
Stojąc między zwierciadłami obserwujemy obraz powstający w wyniku
wielokrotnych odbić od zwierciadeł. Dlaczego? Przeglądając się w zwierciadle,
wykorzystujemy zjawisko odbicia fali światła od płaskiej powierzchni. Dwa zwierciadła
równoległe odbijają światło od siebie nawzajem, tworząc wrażenie nieskończonej
ilości odbić.
Układ dwóch równoległych zwierciadeł bywa stosowany w
architekturze wnętrz w celu stworzenia iluzji wydłużenia pomieszczenia. |
Figury Lissajous:
Po nasypaniu niewielkiej ilości suchego piasku do wahadła,
odchyleniu go nieco i puszczeniu swobodnie, można zaobserwować rysunki tworzone przez
wahadło.
Dlaczego? Jeśli wahadło waha się tylko w jednej płaszczyźnie (są
dwie takie możliwości), to spadający piasek tworzy linię prostą. Pozostałe przypadki
to kombinacja drgań w dwóch płaszczyznach jednocześnie. Powstające rysunki zależą
od wzajemnych stosunków częstotliwości drgań składowych wahadła oraz miejsca
rozpoczęcia wahań, a powstałe kształty nazywamy figurami Lissajous (czyt. lisażu).
Aby rysunek był inny, należy zmienić stosunek częstotliwości drgań. Jest to możliwe
poprzez zmianę położenia suwaka na lince. Jeśli stosunek ten jest liczbą wymierną,
powstający rysunek tworzy krzywą zamkniętą. |
|
|
 |
 |
Kołyska Newtona:
Odchylając jedną lub więcej kul i puszczając je
widać różne efekty tych działań. Po puszczeniu kul, z drugiej strony zawsze odskakuje
taka sama ich liczba.
Dlaczego? Jest to wynikiem zasady zachowania pędu i energii.
Kule nieruchome są jedynie przekaźnikami tych wielkości, a odbywa się to poprzez falę
podłużną rozchodzącą się w stalowych kulach.
Nazwa "Kołyska Newtona" została wymyślona przez angielskiego
aktora Simona Prebble'a, który w 1967 r. wprowadził na rynek jako popularną zabawkę
znany wcześniej układ zderzających się kulek. |
Krater:
Po starannym obejrzeniu wzoru na nieruchomej
tarczy i przy odpowiedniej szybkości wirowania odnosimy wrażenie, że obracany obiekt
jest trójwymiarowy.
Dlaczego? Układ linii oraz ich grubość na tarczy powoduje, że obiekt wydaje się
trójwymiarowy. Linie grubsze uznawane są za bliższe, a cieńsze za dalsze.
Kiedy patrzymy na obiekt do każdego oka trafia obraz pod nieco innym kątem. Mózgowi
umożliwia to ocenę odległości od przedmiotu. Ten mechanizm jest podstawą widzenia
przestrzennego, jednak jest ono możliwe z użyciem tylko jednego oka ze względu na
większą liczbę zjawisk, które wykorzystuje mózg w interpretacji obrazu. Znaczenie
mogą mieć wielkości przedmiotów czy układ cieni. |
|
|
Po zwiedzeniu Ogrodu Doświadczeń
uczniowie udali się do kina, a później prosto do Żegociny, do której dotarli około
godziny 19. |
|
Tekst i foto nadesłane. Źródło: http://ogroddoswiadczen.pl/
|
|
|